Achter de schermen

Achter de schermen

voelboekjeAf en toe doe ik een project wat nog even achter de schermen moet blijven. Dit keer was dat een kraamcadeautje. Ik word daar altijd een beetje zenuwachtig van, want je zal maar per ongeluk een foto maken voor Instagram. Of nog dommer: degene appen voor wie je het maakt. Echt, ik doe dat. Geen ramp natuurlijk, de wereld vergaat er echt niet van, maar toch.

Sinds een jaar of 5 staat er op mijn ‘zou-ik-ooit-nog-wel-eens-heel-graag-willen-maken-lijstje’ een voelboekje. Je weet wel, een zacht boekje voor baby’s waarmee ze lekker kunnen spelen en ontdekken. Tenminste, ik dacht altijd dat het voor baby’s is. Toen ik op onderzoek uitging ontdekte ik dat dit in het Engels een Quiet Book heet en dat ze er in diverse varianten voor kinderen tot een jaar of zes zijn. Met heel veel spelletjes en oefeningen om kinderen onderweg zoet te houden, zoals het herkennen van vormen, vlechtwerkjes, veters om te strikken en kleine sommetjes.

voelboekjeDat leek me een beetje te hoog gegrepen voor een baby van een paar maanden, dus ik ben op zoek gegaan naar inspiratie voor kinderen van die leeftijd. Heel erg lang heb ik getwijfeld over het thema, hoe je zoiets in elkaar zet en of ik de plaatjes zelf ging tekenen. Het in elkaar zetten keek ik af van een boekje van Hema, dat bleek een eitje te zijn. Een thema verzinnen bleek lastiger, maar toen ik in het Centraal Museum was geweest, viel het kwartje: een boekje in de stijl van mijn grote held Dick Bruna. In de schetsfase maakte ik varianten op tekeningen uit zijn oeuvre en na al het materiaal te hebben verzameld kon ik beginnen.

voelboekjeHet maken was eigenlijk nog het makkelijkste deel. De eettafel lag wel een paar weken voor met een enorme stapel stof en naaispullen, maar dat kwam meer omdat ik te weinig tijd had om het in een keer af te maken. Misschien was het verwerken van het vilt nog wel de grootste hobbel. Omdat wolvilt niet binnen mijn budget paste kocht ik synthetisch vilt. Een prima product, maar erg lastig om te naaien. Dat heeft er voor gezorgd dat het naaiwerk niet helemaal volgens mijn standaard uitgevoerd is. Daar doe je helaas weinig aan, gelukkig viel de schade mee. De voorpagina liet ik rustig liggen totdat de baby er was. Later heb ik daar de naam nog op geborduurd.

En nu is het boekje weg en heb ik alleen de foto’s nog maar. En een tevreden gevoel natuurlijk. Ik vond het ontzettend leuk om dit project eindelijk uit te kunnen voeren.

voelboekjevoelboekjevoelboekje

Mocht je er zelf eens aan willen beginnen (en dat kan ik zeker aanraden), kijk dan vooral voor inspiratie op Pinterest. Er is ongelooflijk veel te zien, vooral als je op ‘quiet book’ of ‘quiet book baby’ zoekt. Mijn stof en fiberfill kocht ik bij Karteris in Oosterhout. Voor het vilt ging ik voor het eerst kijken bij Creahuis Eigenhandig in Arnhem. Naast vilt kreeg ik ook veel advies en enthousiasme mee, echt een aanrader! Alle andere onderdelen komen uit eigen collectie.



4 thoughts on “Achter de schermen”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *